Veel controles aan een website kun je automatiseren: kloppen de gegevens voor Google met wat de bezoeker ziet, wijst een link naar een oud adres, staat er een pagina in de sitemap die er niet hoort, wordt de site trager voor echte bezoekers. Op klyo.nl doen vijf kleine agents dat. Ze melden en stellen reparaties voor, maar beslissen niets: een mens keurt goed, en een noodstop zet alle automatische publicaties stil.
Wat een AI-agent hier is (en wat niet)
Met een AI-agent bedoel ik geen chatbot en geen robot die je website overneemt. Het is een klein programma dat op een vast moment draait, één taak heeft en weet wat het niet mag. Soms gebruikt zo'n agent een taalmodel. Vaak is het gewone code die iets meet en vergelijkt.
Ik bouwde ze voor klyo.nl, omdat een site met ruim honderd pagina's niet meer met de hand bij te houden is. Ze werken naast de Groeimachine, die titels en omschrijvingen verbetert. Hoe dat werkt, lees je in SEO automatiseren met AI.
De vijf controleurs op een rij
| Agent | Wat hij nakijkt | Wanneer |
|---|---|---|
| Schemabewaker | De gegevens voor Google, naast wat de lezer ziet | Bij elke wijziging en elke dag |
| Klusjesman | Kleine technische fouten die exact te herstellen zijn | Elke donderdag |
| Snelheidswacht | Hoe snel de site is voor echte Chrome-bezoekers | Elke dinsdag |
| Terugvalspeurder | Wat er gemeten is rond een pagina die minder kliks krijgt | Elke dag, bij een daling |
| Site-check | De hele live site, punt voor punt | Elke dag |
De Schemabewaker: gegevens voor Google
Veel pagina's bevatten onzichtbare gegevens voor zoekmachines: wie de schrijver is, wanneer iets verscheen, welke vragen er beantwoord worden. Google is daar streng in. Markeer geen inhoud die de lezer niet ziet, en de gegevens moeten de pagina eerlijk weergeven (Google Search Central, General structured data guidelines).
De Schemabewaker leest die gegevens op elke pagina en legt ze naast de zichtbare tekst. Staat er een vraag in die niet op de pagina staat, of een beoordeling met sterren die Klyo niet heeft, dan keurt hij dat af. Een wijziging met zo'n fout komt niet live: de tests weigeren hem. Elke controle verwijst naar een regel van Google, of heet eerlijk een huisregel.
Wat hij nooit doet: zelf gegevens toevoegen. Geen adres, geen openingstijden, geen beoordeling. Hij meldt alleen.
De Klusjesman: kleine reparaties, als voorstel
Elke donderdag kijkt de Klusjesman welke technische punten uit de site-check minstens een dag openstaan en exact te herstellen zijn. Denk aan:
- een link naar een oud adres, terwijl dat adres doorverwijst naar een nieuw;
- een pagina in de sitemap die er niet hoort, omdat hij niet in Google mag of niet meer bestaat;
- ontbrekende gegevens voor het voorbeeld dat sociale media tonen, letterlijk overgenomen uit de eigen titel en omschrijving;
- vragen in de gegevens voor Google die niet meer gelijk zijn aan de vragen op de pagina.
Google vraagt om in een sitemap de adressen te zetten die je in de zoekresultaten wilt zien, de zogeheten canonieke adressen (Google Search Central, Build and submit a sitemap). Een oud of verborgen adres hoort er dus niet in.
De Klusjesman herstelt niets rechtstreeks. Hij zet alles in één voorstel dat op mij wacht. Wat een keuze vraagt, zoals een link naar een pagina die echt weg is, laat hij liggen en noemt hij in dat voorstel. Tekst, beloftes, doorverwijzingen en adressen van pagina's raakt hij nooit aan.
De Snelheidswacht: echte bezoekers, geen testscore
Snelheid kun je op twee manieren meten. Een testprogramma laadt de pagina één keer, of je kijkt hoe snel de pagina echt was voor bezoekers. De Core Web Vitals van Google gaan over het tweede: drie maten voor de ervaring van echte gebruikers. Ze meten hoe snel het grootste deel van de pagina verschijnt, hoe vlot de pagina reageert en of er niets verspringt (Google Search Central, Understanding Core Web Vitals).
Die metingen komen uit het Chrome User Experience Report, gegevens van echte Chrome-gebruikers over populaire sites (Chrome for Developers, CrUX). Elke dinsdag legt de Snelheidswacht ze naast die van vorige week, per pagina en voor de hele site.
Het oordeel goed, verbetering nodig of slecht neemt hij letterlijk over van Google; eigen drempels rekent hij niet. Wordt een van de drie maten een stap slechter, dan krijg ik één mail met de waarden en de bron. Heeft een pagina daarvoor te weinig bezoekers, dan staat er "geen veldgegevens", nooit een testscore of een nul.
De Terugvalspeurder: feiten bij een daling, nooit een oorzaak
Krijgt een pagina duidelijk minder kliks dan eerst, dan zet de Groeimachine hem op de lijst met dalers. Voor hooguit drie dalers per dag stelt de Terugvalspeurder een dossier samen met wat er rond de daling gemeten is:
- de kliks per week, naast de rest van de site;
- de zoekvragen die verloren gingen, en of een andere eigen pagina daar juist won;
- of Google de pagina nog in de index heeft;
- of Google in die weken een update meldde;
- wat er in het logboek staat en welke wijzigingen er aan de pagina waren;
- openstaande punten uit de site-check;
- dezelfde weken vorig jaar, maar alleen als elke dag gemeten is.
Wat er nooit in staat, is een oorzaak. Geen "dit komt door de nieuwe titel". Het dossier geeft feiten met een bron. Wat niet gemeten is, staat er als niet gemeten, niet als nul. De conclusie trek ik zelf.
De dagelijkse site-check
De basis voor de Klusjesman en de Schemabewaker is een dagelijkse ronde langs de live site. De Content Studio leest dan elke pagina en loopt een lijst met controlepunten af. Elk punt verwijst naar een regel van Google Search Central, of heet eerlijk een huisregel van Klyo.
De site-check schrijft niets naar de site. Hij levert een lijst, en bij grotere kansen een brief: wat er op een pagina zou kunnen veranderen, voor mij om te beoordelen.
Waarom een mens beslist
Alle vijf melden veel en mogen weinig. Dat is een keuze. Een agent die zelf conclusies trekt, maakt fouten op een stellige toon. En een verkeerde reparatie aan een adres of een sitemap kan een pagina uit Google halen.
Daarom gelden drie regels. Wat iets verandert, wordt een voorstel dat op een mens wacht. Er staat nooit meer dan één voorstel van de Klusjesman tegelijk open. En met één noodstop zet ik alle automatische publicaties stil; kan het systeem die knop niet lezen, dan gaat er niets vanzelf. Het logboek van wat er wel live ging, staat op de pagina Autopilot.
Zelf controleren zonder agents
Voor een kleine website heb je dit niet nodig. Een vaste maandelijkse ronde met gratis gereedschap van Google dekt het meeste:
- Search Console: kijk in het prestatierapport of er een pagina hard daalt, en bij de indexering of er pagina's uit Google vallen.
- De test voor uitgebreide resultaten van Google laat zien welke gegevens voor Google er op een pagina gevonden worden, met eventuele fouten (Help voor Search Console).
- Het rapport Core Web Vitals in Search Console laat zien hoe je pagina's het doen op de drie maten voor snelheid.
- Je sitemap: open hem en kijk of er adressen in staan die niet meer bestaan of doorverwijzen.
Valt je site helemaal stil in Google, begin dan bij de basis met de gids over een website die niet vindbaar is in Google. Vertrouw je je site niet meer, omdat er rare pagina's of doorverwijzingen opduiken, kijk dan in de gids voor een gehackte website.
Veelgestelde vragen
Wat is het verschil tussen een AI-agent en een chatbot?
Een chatbot praat met bezoekers en reageert op wat ze vragen. Een agent zoals hier werkt op de achtergrond, op een vast moment, met één taak: iets nakijken, vergelijken of een reparatie voorstellen. Hij praat met niemand en gebruikt alleen soms een taalmodel.
Kan een AI-agent mijn website kapotmaken?
Als hij zelf mag publiceren, kan dat. Daarom mogen de controleurs op klyo.nl alleen melden en voorstellen. Wat iets verandert, wacht op een mens, en een noodstop zet alle automatische publicaties stil. Adressen van pagina's, doorverwijzingen en de tekst raken ze nooit aan.
Heb ik dit nodig voor een kleine website?
Meestal niet. Met een maandelijkse ronde door Search Console, de test voor uitgebreide resultaten van Google en een blik in je sitemap vang je het meeste op. Agents worden pas zinvol als je site zo groot is of zo vaak verandert dat je dat niet meer bijhoudt.
Waarom meet de Snelheidswacht niet met een testscore?
Een testscore laat zien hoe een pagina laadt op één testapparaat. De Core Web Vitals van Google gaan over de ervaring van echte bezoekers. Daarom kijkt de Snelheidswacht alleen naar die gegevens, met het oordeel van Google zelf. Zijn ze er niet, dan staat dat er.
Bronnen
- General structured data guidelines (geraadpleegd november 2026) — Google Search Central
- Build and submit a sitemap (geraadpleegd november 2026) — Google Search Central
- Understanding Core Web Vitals and Google search results (geraadpleegd november 2026) — Google Search Central
- Chrome UX Report, overview (geraadpleegd november 2026) — Chrome for Developers
- Test voor uitgebreide resultaten (geraadpleegd november 2026) — Help voor Search Console
Zulke controleurs voor jouw site?
Ik bouw dit soort automatisering ook voor anderen, met dezelfde regel: ze melden, een mens beslist. Vertel in een paar vragen waar je staat, dan hoor je binnen een werkdag wat zinvol is.
Plan een gesprek